مرثیه ای برای یک رویادانشجويي كه دكتري شد (ياد عزيزنسين بخير)

امروز بچه‌ها اومدن به من گفتن که آموزش دانشگاه تعداد افراد کلاس رو روی ۳۵ نفر بسته است. رفتم دیدم بله درسته. یه دفعه یه چیزی به ذهنم رسید. من چرا دارم ۶۰ نفر تو کلاس جا می‌دم که پدرم در بیاد؟ که چی بشه؟ خودم رفتم به آموزش گفتم ظرفیت کلاس من ۳۵ به بالا نباید بشه و به مهمه بگید خودم اینو می‌خوام. دانشجوی کمتر زندگی بهتر. با ۳۵ نفر هم کلاس کمتره هم بهتر می‌شه درس داد هم بهتر می‌شه نمره داد. خلی باحال بود. تازه فهمیدم خوش به حال کسائی که کلی دانشجویان را می‌اندازند. کلاسهاشون ۱۵ نفره تشکیل می‌شه. منو بگو کلاسام با ۶۵ نفر تشکیل می‌شه. بابا ما چقدر کم عقلیم. از اینجا به همه اعلام می‌کنم که ظرفیت کلاسهای من بسیار کم شده است و این به درخواست اینجانب است. ولی خوب شرمنده همه دانشجویان هم هستم. ببخشید دیگه نمی‌کشم کلاس ۶۰ نفره.