بعضی وقتها سر کلاس که درس میدم خیلیها سر تکان میدهند که یعنی اینا که خیلی ساده هستند و خوشحال میشم. ولی وقتی چنین کلیپهائی به دستم میرسه و یا برگهها رو صحیح میکنم تازه یادم میافته که در ایرانم.
بد نیست دانلود کنید و ببینید سر کلاس من چه خبره. دانشجوها دارند فیلم نگاه میکنند سر کلاس: (دانلو فیلم)
بسیار جالب بود. یکی برام فرستاده بود کلیپی را. آخرش نوشته بود “بزرگی هر شخص به سادگی اوست”. خیلی حال کردم وقتی این جملهرو خوندم. اگر این جمله درست باشه من یکی از مردای بزرگ دنیا هستم. چون خیلی ساده هستم و به این ساده بودنم افتخار می کنم. واقعا لذتبخشه که همه تو رو به سادگی بشناسند. سلام بر خودم ای بزرگ مرد ساده.
سلام من از شاگرداتون تو سال۱۳۸۱-۸۲ بودم موسسه “سانسور” تعطیل شد یادتون هست اون زمان تازه بابا شده بودید و به ما گسسته درس میدادید انقدر توپ درس دادید که فکر کنم ۲ یا ۳ تا سئوال زدم! اونم آخر نفهمیدم درست بود یا نه اون موقع دانشجوی دکترا بودید و اصرار داشتید بهتون نگیم دکتر نمیدونم شکسته نفسی بود یا نه اینجوری میگفتید که بهتون بگیم دکتر خلاصه فقط میخواستم یه تجدید خاطره حداقل برای خودم باشه سال خوبی بود چون سر کلاس به جای اینکه درس بخونیم به خاطر شوخ طبعی شما فقط میخندیدیم …..راستی من الان دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک تو دانشگاه تهران جنوب هستم . پرفسور اسلامی می گفت تو پلی تکنیک ما مکانیکی ها همیشه برقی ها رو مسخره میکردیم و میگفتیم همیشه میگن برق رفته و هیچوقت نمیگن مکانیک رفته…..!میدونم جک مسخره ای بود اما بالاخره پروفسور هست باید خندید وگرنه آخر ترم با یه نمره قشنگ تا پای مشروطی میبره آدمو…..موفق باشید وبلاگتون مثل خودتون با حاله
آقا. من تبریک میگم به دانشگاه آزاد. یه سؤال داده بودم که لازم بود فقط یک عدد ۳ رقمی در ۴ رقمی را در سؤال حساب کنید. تقریبا ۳۵% افراد این حاصل رو غلط درآوردند (خودمم سر کلاس اول اشتباه بدست آوردم ولی با کمی تمرین یاد گرفتم و ضرب ۳ رقمی در ۴ رقمی رو سر کلاس درس دادم). باریکلله.
این کتاب رو یکی از دانشجویانم به من داد. من که نفهمیدم چرا اینکارو کرد. کتاب جالبی بود. نکاتشو می نویسم که با هم بحث و جدل کنیم. این پست تا انتهای کتاب اولین پست میمونه.
چند وقت پیش یکی تو یکی از پستهام نوشته بود که خیلی خودخواهید. راستش یادم میاد یه جوابی هم نوشتم. ولی الان از یک بعد دیگه کار دارم.
اصولا ما اساتید خیلی زود یادمون میره که دیگرون هم آدمند. چون نه اینکه با یک تعداد دانشجوی ۱۸-۱۹ ساله سروکار داریم. عقلمون میشه اندازه آنها. بعد یک مدت کوتاهی که خودمان را همیشه با این افراد مقایسه میکنیم فکر میکنیم که کارمون خیلی درسته و یه مشت توجیه پشتش و ….
امروز یکی از دانشجویان وبلاگشو داد که بخونم. خیلی جالب بود. دوباره یادم رفته بود که دانشجویانم موجوداتی هستند با دنیای بیکرانی از احساس و تفکر. نمیدونم. کاش میشد روی عینکم حک میکردم .
نظرتون چیه؟
به نظر من که …
تصمیم، فریاد، انفجار، پرتا ب، فرصت، ایده، نگاه نگران یک دختربچه در انتهای یک کوچه
قانون بقای پایاننامه میگوید: پایاننامه نه تولید میشود و نه از بین میرود. تنها از دانشجویی به دانشجوی دیگر انتقال مییابد.
آقا کلی حال کردم. گفته بودم بچههائی که این ترم با من پروژه دارند موضوع رو برام ایمیل بزنند. خیلی باحال بود. یکی از دانشجویان یک موضوعی فرستاد که برام جالب بود. یادم افتاد که ترم قبل اینو یه نفر داده بود. موضوع تبدیل ۱۲ ولت به ۲۲۰ ولت بود. فقط این ترم این دانشجوی جدید همون صفحه رو با یکسری گل برام فرستاده بود. یادم اومد که ما چقدر استادارو دودر میکریم با این گل کشیدن دور تمرینهای دیگرون و تحویل دادنش. اییییییییی. یه نفر نیست به این دانشجویان بگه که حداقل جای گل یه کم خط میکشیدی. ولی الله وکیلی گل قشنگه کشیده. دو عکس زیر بالائی پروژه تحویلی ترم قبل بوده و پائینی پیشنهاد پروژه این ترم.
نگار به مناسبت روز دختر یک نقاشی کشیده. بازم با همون خط بامزهاش نوشته “روز دختر”
کی میگه دانشجویان درس نمیخونند؟ همه سر کلاس سروپا گوشند. تراوشات ذهنی خودشونو روی کاغذ میارند. میگید نه ببینید. این تراوشات یک دانشجوی سال سوم مهندسی برقه که سر کلاس درس بر روی کاغذ اومده. خدائیش عکس منو قشنگ کشیده.
