دسته : (ادبيات, سخنان جالب) توسط فرزاد در ۲۹-۰۴-۱۳۸۸
من آتشم و هیزمم اشتباهاتم هستند
من نیازم و دلیلش باورهایم هستند
من گناهم و باعثش تفس ضعیفم است
من عذابم و باعثش افکارم هستند
من انسانم و نشانهاش خدایم است
من فرزادم و گواهش فریاد دلم است
آتش و نیاز و گناه و انسانیت و نام را بر رگانم نوشتم که همواره خون تازهام حضورشان را بچشد و به قلبم بگوید که میدانم. ایکاش آزادمرد بودم.
احساس درماندگی ناشی از آن است که بین خود و خدا فاصله حس میکنید.
خدایا عقیدهام را از دست عقدهام مصون بدار.
خوشا به حال آنان که میبخشند بی آن که به یاد آرند … و میگیرند بی آنکه فراموش کنند.
خدایا! مرا به خود محتاج کن که تو زیاد میدهی و بیمنت، اما انسانها کم میدهند و زیاد منت میگذارند.
اشخاص بزرگ و با همت مانند کوه میمانند که هر چه به آنها نزدیکتر میشوی عظمت و ابهت آنان بر تو آشکارتر میشود و مردان دون و پست مانند سراب میمانند که هر چه به وقتی به آنها نزدیک میشوی به زودی ناچیزی خود را به تو آشکار میکنند.
چند نکته از خودم که در تحلیل یکی از دوستان قدرتمندم که از لحاظ روحی قوی بود دیدم. بد نیست اینها هم رعایت گردند:
- وقت تنگ است. اگر ثانیهها را غنیمت نشمری همهچیز را از دست میدهی.
- مخربترین نیرو هوای نفس است. کنترلش کن.
- بجای در افتادن با آدمها و درست کردن دشمن، با آنها رفیق باش و جزو یارانت کن. دوبرابر سود کردهای.
- با افراد بالاتر از خودت بگرد نه افراد پائینتر از خودت.
- وقتی با کسی هستی، کاملا با او باش و وقتی نیستی روز تولد و سالگرد ازدواجش را به او تبریک بگو.
همین